UT vs RT: wybór właściwej metody badania spoin
Kiedy badanie ultradźwiękowe przewyższa radiografię — porównanie bezpieczeństwa, szybkości, kosztu i akceptacji normowej.
Wybór między ultradźwiękowym a radiograficznym badaniem spoin zależy od istotnych rodzajów wad, dostępu, bezpieczeństwa i sposobu, w jaki należy zarejestrować wynik.
Radiografia (RT) doskonale sprawdza się przy wadach objętościowych, takich jak pęcherze i żużel, i daje powszechnie akceptowany obraz, ale wymaga dostępu dwustronnego, strefy wyłączenia promieniowania oraz obsługi źródeł lub filmu.
Metody ultradźwiękowe — zwłaszcza kodowane PAUT i TOFD — pewniej wykrywają wady płaskie i pęknięcia, wymiarują ich przejście przez ścianę, wymagają dostępu jednostronnego i dają zapis cyfrowy bez promieniowania. Coraz częściej ASME Code Case 2235 i specyfikacje projektowe akceptują PAUT zamiast RT. Właściwa odpowiedź zależy od zastosowania; TESKO doradza i realizuje obie metody.